شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رازی صحبت می‌کند که همواره در جستجوی آن است. او می‌گوید که این راز در درون خود اوست ولی همچنان از دنیای بیرون سوال می‌کند. به عبارتی دیگر، او متوجه است که جواب سوالاتش در درونش نهفته است و به همین خاطر کسی نمی‌تواند به او کمک کند.
آن راز که پیوسته از آن میپرسمدر جان من است و از جهان میپرسم
هوش مصنوعی: آن چیزی که همیشه در موردش سؤال میکنم در درون من نهفته است و من به دنبال آن در دنیای بیرون میگردم.
تا هیچ کسی برون نیاید بر مناو در دل و از برون نشان میپرسم
هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی از بیرون به من نزدیک نشود، فقط در دل خودم به او فکر میکنم و هیچ نشانهای از او را از دیگران نمیپرسم.