شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان می‌کند که وقتی در مسیر کار خود به دشواری‌ها و غم‌های آن برخورد، اشک را به چشم آورد. او با چشم دل می‌تواند به عمق مسائل نگاه کند و هر چه بیشتر غور می‌کند، می‌یابد که بسیاری از مشکلات در واقع وجود ندارند. به عبارت دیگر، او به عمق مسائل می‌نگرد و متوجه می‌شود که درد و رنج‌ها ممکن است در نگاه اول بزرگ و مهم به نظر برسند، اما در واقعیت به آن اندازه که فکر می‌شود، جدی نیستند.
چون در ره این کار مرا دید فزودآمد غم کار و دیدهٔ دید ربود
هوش مصنوعی: وقتی او مرا در مسیر این کار دید، غم و اندوهی بر من سایه افکند و به شدت توجه مرا جلب کرد.
چشم دل دوربین درین بحر محیطچندان که فرو دید، فرا دید نبود
هوش مصنوعی: چشم دل مانند یک دوربین در این دریای وسیع به قدری چیزی را که از عمق آن مشاهده کرد، حتی فراتر از آن را نمیتواند ببیند.