شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به حالتی از آزادی و رهایی اشاره دارد. گوینده به این باور رسیده که از خود و وابستگیهایش جدا شده و دیگر نه دوستی دارد و نه دشمنی. او از تیرگی و روشنی دنیا آزاد شده و به نوعی آرامشی در درون خود دست یافته است.
من ماندهام و لیک بی من منیییفارغ شده از تیرگی و روشنییی
هوش مصنوعی: من در اینجا هستم، اما تو بدون من به آرامش و آزادی دست یافتهای که نه در تاریکی غرق شدهای و نه در روشنایی گرفتار شدهای.
چون حاصل شد مرا ز من ایمنییینه دوستیم بماند نه دشمنییی
هوش مصنوعی: وقتی که به حالتی از امنیت در خودم رسیدم، نه دوستی برایم باقی ماند و نه دشمنی.