تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵۲

جانا چو ره تو راه ذُلّ و عِزْ نیستکاریست که کار قادر و عاجز نیست
پس گم شدنم به و چنان گم شدهامکامکان پدید آمدنم هرگز نیست