تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵۴

بنگر که چه غم بیتو کشیدم آخرتا نیست شدم بیارمیدم آخر
گفتی که برس تا به بر من برسیچون در تو رسم چون برسیدم آخر