شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و دردهای ناشی از آن سخن می‌گوید. او از معشوق می‌خواهد که نشانه‌ای از عشق او بفرستد و از حالش بپرسد. شاعر بیان می‌کند که به اندازه‌ای در عشق تلاش کرده و دویده که دیگر چیزی از او نمانده است، و حتی به اندازه‌ای پرش کرده که به مرز ناامیدی رسیده است. به طور کلی، این ابیات حس عمیق عشق و رنج را به تصویر می‌کشند.
در عشق نشان و خبر من برسیدوز گریهٔ خونین جگر من برسید
هوش مصنوعی: مرا در عشق نشانه‌ای بفرست و از درد و رنج قلبیام که با اشکهای خونین همراه است، خبر بده.
چندان بدویدم که تک من بنماندچندان بپریدم که پر من برسید
هوش مصنوعی: من آنقدر دویدم که دیگر هیچ تندی در من نمانده و آنقدر پریدم که توان پروازم به پایان رسید.