شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی از بیثباتی و سردرگمی است. شاعر خود را در وضعیتی میبیند که نه در سفر است و نه در حال استراحت، نه بیدار است و نه خواب. او از حال و روز خود بیخبر است و در اوج حیرت فقط به وضعیت خود مینگرد.
نه در سفرم یک دم و نی در حضرمنه خواب و خورم هست و نه بیخواب و خورم
هوش مصنوعی: نه در سفر هستم و نه در خانه، نه خواب دارم و نه بیداری، نه چیزی میخورم و نه گرسنهام.
نه باخبرم ز خویش و نه بیخبرمچون حیرانی نشستهام مینگرم
هوش مصنوعی: نمیدانم چطور هستم و چه حسی دارم. مثل یک شخص حیران نشستهام و فقط به اطرافم نگاه میکنم.