شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از رابطه عمیق و نزدیک خود با دیگری سخن می‌گوید. او به یاد دارد که هر دو به عنوان همدم در کنار هم بوده‌اند و این نزدیکی را حتی فراتر از زمان و مکان می‌داند. احساسات شاعر به گونه‌ای است که هر لحظه با آن شخص برایش بسیار ارزشمند و گویی سال‌ها طول کشیده است.
با ما بنشین که هر دو همدم بودیمبا یکدیگر پیش ز عالم بودیم
هوش مصنوعی: با ما همنشینی کن، چرا که ما همیشه همراه هم بودهایم و قبل از ورود به این دنیا، دوستیمان آغاز شده بود.
ای آنکه هزار ماه در تو نرسدگویی که هزار سال با هم بودیم
هوش مصنوعی: تو مثل کسی هستی که در مدت هزار ماه نمیتوان به عمق وجودت رسید. انگار که در کنار هم هزار سال را گذراندهایم.