تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۲

شد رنجِ دلم فَرِهْ چه تدبیر کنمبگسست مرا زِرِهْ چه تدبیر کنم
دردا که به صد هزار انگشت حیلمینگشاید گِرِهْ چه تدبیر کنم