شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس ناتوانی و حیرانی خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که بدن و قدرتش را از دست داده و نمی‌داند چه باید بکند. همچنین اشاره می‌کند به دانشی که خود دارد اما دیگران از آن بی‌خبرند و احساس می‌کند که این مسئله او را به بند کشیده است. در نهایت، شاعر در جستجوی راهی برای رهایی از این وضعیت است.
از دست بشد تن و توانم چه کنمدر حیرانی بسوخت جانم چه کنم
هوش مصنوعی: بدن و قدرت من از دست رفت، من چه باید بکنم؟ در حیرت به سر میبرم و جانم در آتش سوخته است، چه بکنم؟
آن چیز که دانم که ندانست کسیگویند بدان، من بندانم چه کنم
هوش مصنوعی: من چیزی را میدانم که هیچکس دیگر نمی‌داند، اما نمیتوانم دربارهاش صحبت کنم. من در این وضعیت گرفتار شدم، چه کار میتوانم بکنم؟