تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۱

از آتش شهوت جگرم می‌سوزدوز حرص همه مغز سرم می‌سوزد
چون پاک شود دلم چو این نفس پلیدهر لحظه به نوعی دگرم می‌سوزد