شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به بی‌تفاوتی نسبت به دنیا و دین اشاره می‌کند و از درون خود احساس ناپاکی می‌کند. او با شعری تصویر می‌کند که به دلیل استرس و فشارهای زندگی، احساس می‌کند که در درونش موجودات وحشتناکی، مانند شیر و پلنگ، در کمین نشسته‌اند. این توصیف نشان‌دهنده‌ی تنش‌ها و ترس‌های عمیق اوست.
دل را که نه دنیا و نه دین می‌بینمبا نفس پلید همنشین می‌بینم
هوش مصنوعی: من در دل کسی هیچکدام از دنیا و دین را نمییابم، بلکه رنجهای ناشی از نفس بد و ناپاک را می‌بینم که در کنار آن نشسته است.
چون شیری شد مویم و در هر بن مویصد شیر و پلنگ در کمین می‌بینم
هوش مصنوعی: موهای من اکنون مانند شیر به سرخی و قدرت در آمدهاند و در هر تار موی من، گروهی از شیرها و پلنگها را در حال انتظار می‌بینم.