شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: غزل به این موضوع اشاره دارد که در جهان و زندگی، همه چیز فانی و موقتی است. هرچه تلاش کنیم و به ظواهر اعتماد کنیم، در نهایت چیزی به جز حسرت و ناامیدی باقی نمیماند. این پهنهی زندگی، مانند شعبدهایست که در آن حقیقتی پایدار و ماندگار وجود ندارد.
از شعبدهٔ جهان چه برخواهد خاستوز حُقّهٔ آسمان چه برخواهد خاست
هوش مصنوعی: از ترفندها و حقههای دنیا چه چیزی به دست خواهد آمد و از رازهای آسمان چه چیزهایی آشکار خواهد شد؟
زین گلخن دنیا و سگِ نفس تو راجز حسرتِ جاودان چه برخواهد خاست
هوش مصنوعی: از این دیار دنیایی و خواستههای نفسانیات، جز حسرتی بیپایان برایت نخواهد ماند.