شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به این دارد که اگر تمام دنیا را به مثابه یک انگشتری تصور کنیم، یکی از این انگشتری‌ها وجود دارد که نمایانگر قدرت یا لشکری است. شاعر از خواننده می‌خواهد که اگر بر کسی رحم نمی‌کند، بداند که این رفتار نشان‌دهنده کفر اوست. به طور کلی، این ابیات تذکری به توجه به انسانیت و رحم به دیگران دارند.
گر هر دو جهان فی المثل انگشتری استوان کرده در انگشت یکی لشکری است
هوش مصنوعی: اگر تمام عالم مانند یک انگشتر باشد، آنچه درون این انگشتر وجود دارد، مانند لشکری است که در انگشت یکی از انسانها قرار دارد.
گر رحم نیایدت بر آنکس همه روزمیدان تو که آن علامت کافری است
هوش مصنوعی: اگر بر کسی که هر روز در میدان مبارزه حاضر میشود و دل رحم نمیکنی، این نشانه کافر بودن توست.