شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل می‌خواهد که بعد از نوشیدن شراب معرفت، سکوت کند و از سخن گفتن بپرهیزد. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر در هر سخن همچون چشمه‌ای زنده و جوشان عمل کند، به مانند دریایی بزرگ خواهد بود اگر در سکوت بنشیند. این شعر بر اهمیت سکوت در درک عمیق‌تری از معرفت تأکید دارد.
ای دل چو شراب معرفت کردی نوشلب بر هم نه سِرِّ الاهی مفروش
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی که شراب معرفت را نوشیدی، لبهای خود را بر هم بگذار و راز الهی را فاش نکن.
در هر سخنی چو چشمهٔ کوه مجوشدریا گردی گر بنشینی خاموش
هوش مصنوعی: اگر در سخن خود مانند چشمه‌ای از کوه باشی، همیشه در حال جوشش و فعالیت خواهی بود. اما اگر خاموش بنشینی و سخن نگویی، به دریایی از آرامش و سکوت تبدیل میشوی.