شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حال و هوای دل و احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او از شور و شوقی که در دلش به وجود آمده صحبت می‌کند و به تصویر گریه کردن ذرات و سکوت آنها می‌پردازد. این تصویرها نماد آرامش در میان درد و عواطف عمیق هستند. شاعر خواسته است این احساسات را با دیگران به اشتراک بگذارد.
تا چند زنی ای دلِ برخاسته جوشدر پردهٔ خون نشین و خونی مینوش
هوش مصنوعی: ای دل برآشفته، تا کی باید غم و اندوه را تحمل کنی؟ در سکوت و در خفا بنشین و به غم خود غرق شو.
بگشای نظر ببین که یک یک ذرّهچون میگریند و جمله بنشسته خموش
هوش مصنوعی: به دقت نگاه کن و ببین که هر ذرهای چگونه به گریه افتاده و همه در سکوت نشستهاند.