شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این چهار بیت به این معناست که دل نباید بیهوده در غم و اندوه غرق شود. بهتر است بعد از این، از سخن گفتن بی‌فایده دوری کند و به جای آن به شنیدن و گوش دادن پرداخته و از سرزنش‌ها و ناراحتی‌ها فاصله بگیرد. شاعر به دل یادآوری می‌کند که مدت زیادی است در حال سخنرانی بوده است و اکنون وقت آن است که به سکوت و گوش دادن روی آورد.
ای دل به سخن مگرد در خون پس ازیناز نطق مرو ز خویش بیرون پس ازین
هوش مصنوعی: ای دل، دیگر در این حالت افسردگی و اندوه گفتگو نکن. دیگر از زبان خود سخن نگو و از خودت خارج نشو.
عمریست که تا زبانی از سر تا پایوقتست که گوش گردی اکنون پس ازین
هوش مصنوعی: سالهاست که در انتظار سخنی هستم، حال که فرصتی پیش آمده باید گوش بسپاری و خوب بشنوی.