تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۱

گر بحرنهای، ز جوش بنشین آخربی مشغله و خروش بنشین آخر
گر نام و نشان خویش گویی برگوور وقت آمد خوشی بنشین آخر