تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۳۴

کی نیک افتد تو را که بد می‌باشی؟جان می‌دهی و خصمِ خرد می‌باشی
کاری‌ست دگر، تو را نخواهند گذاشتتا بر سر روزگار خود می‌باشی