شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از افسوس و نارضایتی خود از گذر روزگار سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که جان و دلش در اضطراب و بی‌قراری از دست رفته‌اند. او تلاش می‌کند که با تدبیر و شیوه‌ای، وضعیت خود را بهبود بخشد، اما در نهایت متوجه می‌شود که کارش از دست رفته است و نمی‌تواند اوضاع را تغییر دهد.
افسوس که روزگارم از دست بشدجان و دل بیقرارم از دست بشد
هوش مصنوعی: متاسفانه زمانه از دست رفت و من در حالی که جانم و دلم بیقرار است، همه چیز را از دست دادم.
گفتم که به حیله کار خود دریابمچون دریابم که کارم ازدست بشد
هوش مصنوعی: گفتم برای اینکه به مقصود خود برسم، باید زیرکی به خرج دهم، اما اگر ببینم که کارم از دست رفت، دیگر چارهای ندارم.