شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از دوری راه و نیاز به آماده‌سازی و توشه برداری صحبت می‌کند. او تأکید می‌کند که نباید بی‌خیال بود و باید همه چیز را جمع‌آوری کرد و به راه ادامه داد. همچنین هشدار می‌دهد که ممکن است زمانی فرا برسد که دستور ترک همه چیز داده شود و باید آماده رفتن بود.
ره بس دور است توشه بردار و بروفارغ منشین تمام بردار وبرو
هوش مصنوعی: راه بسیار طولانی است، پس وسایل لازم را بردار و به سفر برو. بیکار نمان و تمام امکاناتت را جمع کن و حرکت کن.
تا چند کنی جمع که تا چشم زنیفرمان آید که جمله بگذار و برو
هوش مصنوعی: چقدر میخواهی برای جمع کردن و کنار هم آوردن چیزها تلاش کنی؟ به محض اینکه نگاه کنی، خواهی دید که باید همه چیز را رها کنی و بروی.