شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر درد و رنجی عمیق هستند که به خاطر فشار و ظلم زمانه به دل انسان‌ها وارد می‌شود. شاعر از داغ‌هایی می‌گوید که بر دل انسان‌ها می‌نشیند و از جان‌های سوخته‌ای که بی‌دلیل قربانی می‌شوند. همچنین به افراد شریف و بی‌غم اشاره دارد که به آرامی با این وضعیت دست و پنجه نرم می‌کنند و در نهایت، اشاره به خاکی می‌کند که همه‌ی این دردها را در خود جای داده است.
بس داغ که چرخ بر دلِ ریش کشیدبس جان که به رای سوختن بیش کشید
هوش مصنوعی: چقدر درد و داغی که زمانه بر دل شکستهای وارد کرده و چه جانهایی که به خاطر تصمیمهای نادرست از دست رفتهاند.
بس شخصِ شریف و سینهٔ بی غصّهکاین خاکِ نهنگ در دمِ خویش کشید
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد با عزت و دلهای آرام وجود دارند که این دنیای پرخبر را در دل خود میپذیرند.