شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این متن به ستایش زیبایی و پاکی ماه نسبت به زمین اشاره دارد. شاعر از ماه می‌خواهد که با وجود زندگی‌ای که داشته، همچنان در زیبایی و طهارت خود باقی بماند. او از ماه به عنوان موجودی یاد می‌کند که بدون آسیب و در اثر جوانی به آسمان پیوسته و به شکل زیبایی در خاک، ظهور کرده است.
ای ماه زمین به برج افلاک شدییا رب که چه پاک آمدی و پاک شدی
هوش مصنوعی: ای ماه، تو به عرش آسمانها صعود کردی. خدایا، چه زیبا و پاک به اینجا آمدی و چه پاک و مطهر شدی.
ناخورده در آتش جوانی آبیچون باد درآمدی و برخاک شدی
هوش مصنوعی: شما در اوج جوانی و سرزندگی با شوق و شدت وارد زندگی شدید و سپس به سرعت از بین رفتید و به خاک سپرده شدید.