شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر احساس عمیق عشق و وابستگی را به تصویر می‌کشد. شاعر خود را مانند بنفشه‌ای تصور می‌کند که در کنار گل بی‌برگ محبوبش قرار دارد. همچنین اشاره می‌کند که اگر از خاک محبوب خود روی برگرداند، چنان خواهد شد که خاک او بر سرش خواهد بود، یعنی هیچ‌گاه نمی‌تواند از او جدا شود و همیشه در یادش خواهد ماند. این شعر نشان‌دهنده‌ی وفاداری و دلبستگی عاطفی است.
بر خاک تو چون بنفشهام سر در بربیبرگ گلت چو حلقه ماندم بر در
هوش مصنوعی: علامت عشق و وفاداری من به تو را میرساند، مانند بنفشههایی که بر خاک تو شکوفا شدهاند. در اینجا من مثل حلقهای هستم که با احترام و محبت بر در گلت باقی ماندهام.
گر از سر خاک تو بگردانم رویبادا ز سر خاک تو خاکم بر سر
هوش مصنوعی: اگر از سر خاک تو روی خود را برگردانم، از خاک تو بر روی من خاک خواهد نشست.