شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر احساس عمیق اندوه و درد نسبت به فقدان یک عزیز هستند. گوینده می‌گوید که گریه‌اش شبیه باران بهاری نیست و ناله‌اش همانند ناله‌های دیگر نیست. او به غم مرگ یارش اشاره کرده و احساسش را نسبت به این فقدان به گونه‌ای بیان می‌کند که در شهر هیچ‌گونه ضعف و خواری مانند آن وجود ندارد. در کل، این اشعار عمق احساسات رنج و دلتنگی را نسبت به فقدان نشان می‌دهد.
چون گریهٔ من ابر بهاری نبودچون نالهٔ من ناله بزاری نبود
هوش مصنوعی: گریه من مانند باران بهاری نیست و ناله من هم شبیه نالهای از عطر و یادگار گذشتهها نیست.
چون من زغم مرگ تو ای یار عزیزدر شهر به صد هزار خواری نبود
هوش مصنوعی: وقتی که تو ای دوست عزیزم از دنیا بر روی، برای من در این شهر تحمل صدها هزار رنج و سختی ممکن نخواهد بود.