شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این اشعار به ناکامی و بی‌فایده بودن عشق و زیبایی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که ناز و زیبایی معشوق هیچ سودی ندارد چرا که در نهایت همه چیز به زودی و از دست رفتن می‌انجامد. او به غم از دست دادن معشوق و احساس پوچی در زندگی اشاره می‌کند، به‌طوری که حالا او در خاک آرامیده و گویی هیچ‌گاه وجود نداشته است.
از ناز چه سود چون بسودی آخربی شمع شبی چون نغنودی آخر
هوش مصنوعی: ناز و عشوه داشتن در ویرانی و بیحرکتی شب فایدهای ندارد، چرا که بدون نور و روشنی، خواب و بیحرکتی تنها به سردی و تنهایی می‌انجامد.
اکنون به کفن در بغنودی در خاکرفتی و تو گویی که نبودی آخر
هوش مصنوعی: الان در خاک دفن شدهای و انگار هیچ‌گاه وجود نداشتی.