شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات می‌گوید که از گریه‌اش برکات زیادی می‌گیرد و احساساتش را با اشکش بیان می‌کند. او اشاره می‌کند که اشک‌هایش مانند گوهری ارزشمند هستند و از زیبایی و گرما برخوردارند. همچنین، گلگون بودن اشک‌ها نشان‌دهنده عمق احساسات و ارتباطش با عشق است.
از گریهٔ خود بسی نکویی دارموز گوهر اشک هر چه گویی دارم
هوش مصنوعی: از عزت و زیباییهایی که در ناشی از گریهام به دست آوردهام، برخوردارم و از هر آنچه که در اشکهایم نهفته است، چیزهای ارزشمندی دارم.
گلگونِ سرشک من چنان گرم رو استکز گرم رویش سرخ رویی دارم
هوش مصنوعی: اشکهای من به شدت داغ و سوزان هستند به گونهای که از گرمای چهرهاش، خود نیز سرخی و زیبایی پیدا کردهام.