شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت خط محبوبش اشاره میکند. او احساس میکند که خط معشوقش او را مسحور کرده و همچون شبرنگ، درخشندگی خاصی دارد. همچنین، او به شدت به حضور معشوقش تشنه است و زیبایی او را به اشک گلگون تشبیه میکند.
شبرنگ خطت که رام افسونم بودمیتاخت به تک که تشنهٔ خونم بود
هوش مصنوعی: خط زیبا و درخشان تو، شبیه سوارکاری بود که به سرعت به جلو میرفت و من تنها منتظر فرصتی بودم تا به زندگیام رنگ و روح ببخشد.
بر روی آمد، تو گویی از گرم رویشبرنگ خط تو، اشک گلگونم بود
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که با ظهور خورشید، همچون درخششی از رنگ زرد، نشان تو، اشکهای قرمزم را نمایان میکرد.