شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این ابیات به حالت غم و اندوه دل اشاره دارند و تامل در سرگشتگی انسان‌ها، چه خواجه (ثروتمند) و چه درویش (فقیر) را مطرح می‌کنند. شاعر می‌گوید که در نظر نگرفتن خود را در این دنیا نمی‌توان نادیده گرفت و می‌طلبد تا به بی‌قدری و کمبودهای درونی خود توجه کنیم.
ای دل غم جان محنت اندیش ببینسرگشتگی خواجه و درویش ببین
هوش مصنوعی: ای دل، غم و اندوه را فراموش کن و نگاهی به آشفتگی و سردرگمی مردم، چه ثروتمند و چه بیخانمان بینداز.
یک ذره چو استغناء او نتوان دیدبی قدری و کم کاستی خویش ببین
هوش مصنوعی: اگر انسانی به بی نیازی و خودکفایی برسد، نمیتواند برارزش و کمبودهای خود واقف شود. پس بهتر است به درون خود نگریسته و به عیبهای خویش توجه کند.