شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دورانی از زندگی اشاره می‌کند که به دل و جانش بار سنگینی را تحمیل کرده است. او با بستن گرهی بر دل، مشکلات و دردها را به تصویر می‌کشد و می‌گوید که این گره‌ها افزایش یافته و سختی‌های بیشتری بر او وارد شده است. همچنین تاکید می‌کند که هیچ مشکلی نمی‌تواند همیشه پنهان بماند و اگر یک بار این گره باز شود، تبعات آن نمایان خواهد شد.
بر دل گرهی بستم و بر جان باریو افتاد بر آن گره، گره بسیاری
هوش مصنوعی: من بر دل خود گرهای زدم و بر جانم باری نهادم، و بر آن گره، گرههای زیادی بسته شد.
پوشیده نمانَد سرِ مویی کاریگر باز شود این گرهم یک باری
هوش مصنوعی: اگر حتی سر یک مو هم کاری انجام شود، دیگر نمیتوان آن را پنهان کرد، حتی اگر فقط یک بار این مسئله برملا شود.