شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناامیدی خود در راهی که در پیش دارد سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که حتی اگر زاری کند و از دل تنگی‌اش بگوید، هیچ کاری از دستش برنمی‌آید. به عبارتی، او در جستجوی کمکی است که شاید با ناله و زاری‌اش به دست آورد، اما در عین حال احساس می‌کند که هیچ امیدی به تغییر وضعیتش نیست.
هر چند نیم در ره او بر کارینومید نیم به هیچ وجهی باری
هوش مصنوعی: اگرچه در راه او گامی برمیدارم و ممکن است ناامید شوم، اما هرگز به هیچ دلیلی از تلاش دست نمیکشم.
در پرده چو زیر چنگ مینالم زارکاری بکند زاری من یک باری
هوش مصنوعی: وقتی در خلوت و در سکوت مینالم و غمگین هستم، امیدوارم که روزی کسی به صدای نالهام توجه کند و به وضعیت من رسیدگی کند.