شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شدت عشق و جنونش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که از عشق معشوقش تا چه اندازه قوی و پرآشوب است و حتی اگر سنگی در جهان باشد، برای معشوقش از آن سنگ هم فراتر می‌رود و به خاطر او تلاش می‌کند. این ابیات نشان‌دهنده‌ی فداکاری و عشق عمیق اوست.
در عشق تو از بس که جنون آرم مناز آتش و سنگ، جوی خون آرم من
هوش مصنوعی: در عشق تو به حدی دیوانه شدهام که از آتش و سنگ به جای درد و رنج، خون میریزم.
گر یک سنگی است در همه عالم و بسزان سنگ به همّتت برون آرم من
هوش مصنوعی: اگر در جهان فقط یک سنگ وجود داشته باشد، من با تلاش خود آن سنگ را از زمین برمیدارم.