شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و فدای جان و آرزوهایش به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عاشق همه چیز را به خاطر محبوبش فدای کرده و حتی عافیت و آرامش خود را برای رسیدن به بوی محبوبش رها کرده است. عشق او به قدری عمیق است که حاضر است هر چیزی را برای محبوبش بدهد.
عاشق که همه جهان به روی تو بدادجانی که نداشت ز آرزوی تو بداد
هوش مصنوعی: عاشق تمام وجودش را برای تو فدای تو کرده است، حتی جانش را که در آرزوی دیدن تو داشت.
هر عافیتی که داشت در هر دو جهانبفروخت و جمله را به بوی تو بداد
هوش مصنوعی: او هر شادی و خوشبختیای که در این دنیا و آن دنیا داشت را به قیمت عشق و یاد تو فدای تو کرد و همه آنها را به تو تقدیم نمود.