شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به محبت و لطف خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که این محبت انسان را به زندگی و حیات واقعی می‌رساند. همچنین بیان می‌کند که عزت و مقام در سخن سلطنت نه‌تنها به عنوان قدرت، بلکه به عنوان نیکو بودن رابطه با خدا و ارتباط با او قابل درک است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که حب و انعام الهی از هر خط و نامه‌ای با ارزش‌تر است.
گفتم:چه شود چو لطف ذاتی داریکز قرب خودم غرق حیاتی داری
هوش مصنوعی: گفتم: چه میشود اگر تو از ذات خود محبت و لطفی را داشته باشی که من از نزدیکی به تو پر از زندگی و حیات شوم؟
عزت، به زبان سلطنت، گفت:بروتاکی ز تو خطی و براتی داری
هوش مصنوعی: عزت با زبان حکومت گفت: برو تا زمانی که از تو نوشته یا نامه‌ای دارم.