تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵۶

این خود چه عجایبست کآمیخته‌ایهر لحظه هزار شور انگیخته‌ای
دیدار تو چون ز حدّ ما بود دریغصد پرده ز هر ذرّه درآویخته‌ای