شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این چند بیت شاعر از احساسات عمیق و متناقض خود سخن می‌گوید. او گاهی در حالتی آشفته و سرگردان است و گاهی دیگر در رنج و درد و غمی عمیق غوطه‌ور است. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که شخص دیگر، از درد و دل او آگاه است و این مسأله برایش سختتر است زیرا احساساتش را در درونش نگه داشته است.
گه راندهٔ دربدرم میداریگه غرقهٔ خون جگرم میداری
هوش مصنوعی: گاهی مرا به حالتی رنجیده و دور از خود میکشی و گاهی دیگر، به شدت درد و غم را در دل من حس میکنی.
این از همه سختتر که درد دل منمیدانی و زیر و زبرم میداری
هوش مصنوعی: این موضوع از همه چیز برایم دشوارتر است که تو از غمهایم آگاهی داری و هنوز مرا دچار دلهره و ناراحتی میکنی.