شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی از دلشکستگی و گمگشتگی است. شاعر اشاره می‌کند که گاهی طرف مقابل او را به خود می‌خواند و گاهی نیز او را طرد می‌کند. شاعر از این وضعیت آزار و سرگشتگی خود صحبت می‌کند و به طرف مقابل می‌گوید که تا کی باید این احساس درد و رنج را تحمل کند.
گاهی به بر خویشتنم میخوانیگاهی ز در خویشتنم میرانی
هوش مصنوعی: گاهی مرا به نزد خود میخوانی و گاهی مرا از در خود دور میکنی.
سرگشته و کشتهٔ توام میدانیتا چند بخون جگرم گردانی
هوش مصنوعی: من از عشق تو به شدت گمگشته و به شدت آسیبدیدهام، میدانی تا کی باید به خاطر درد دلهای خودم و رنجی که میبرم، خون گریه کنم؟