تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۶

صد بار کشیدم و به سرباری بارخوارم کردی چه خیزد از خواری خوار
عشقت چو مرا کشت به صد زاری زارآنگاه مرا چه سود از یاری یار