شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که شاعر هیچ چیزی را با رنج و غم محبوبش عوض نمی‌کند. او حتی اگر به گنج و دارایی‌های بزرگ دست یابد، ارزش درد و غم محبوبش را بیشتر می‌داند و معتقد است که آرامش و درمان دلش در آن درد نهفته است. به عبارت دیگر، احساسات و عشق او از هر دارایی دیگری مهم‌تر است.
رنج تو به صد گنج مسلم ندهمملک غم تو به ملکت جم ندهم
هوش مصنوعی: رنج و سختیهایت را به هیچ گنجی نمیفروشم و ناراحتیهای تو را به هیچ پادشاهی نمیدهم.
چون درد تو درمان دلم خواهد بودیک ساعته دردت به دو عالم ندهم
هوش مصنوعی: اگر درمان دل من درد تو باشد، حاضر نیستم حتی یک ساعت درد تو را به دو جهان دیگر بدهم.