شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از درد و اشتیاق خود سخن می‌گوید، به گونه‌ای که قلبش به خاطر عشق و دوری از معشوقه‌اش به شدت به شدت رنج می‌کشد و اشک می‌ریزد. او از معشوق می‌خواهد که اگر بخواهد عمق این درد را در او ببیند، به او نگاه کند. در پایان، شاعر به نوعی به جاودانگی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر بخواهد در این عشق بماند، در حقیقت زنده خواهد بود.
ای بس که دلم بر در تو خون بگریستو آواز نیامد ز پس پرده که کیست
هوش مصنوعی: دل من بارها به خاطر جدایی از تو گریسته، اما هیچ صدایی از پشت پرده نیامده که بگوید چه کسی در انتظار است.
گر در من دلسوخته خواهی نگریستگر خواهم مرد جاودان خواهم زیست
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به حال و روز دلم نگاه کنی، بدان که اگر بمیرم، در یادها و عشقها جاودانه خواهم ماند.