شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عشق و ارادت مردم نسبت به معشوق (یا محبوب) اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلها به عشق محبوب گرد می‌آیند و جان‌های خود را آماده فدا کردن در راه او می‌کنند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که با وجود شدت عشق، مرگ برای آن‌ها واجب شده تا جان‌شان را به خاطر جمال محبوب نثار کنند. Basically, it's about the deep love and devotion people have for their beloved, expressing a willingness to sacrifice everything for them.
دلها که به جمع آرزوی تو کنندخود را قربان بر سر کوی تو کنند
هوش مصنوعی: دلها وقتی آرزوی تو را در سر دارند، تمام وجودشان را فدای کوی تو می‌کنند.
برجملهٔ خلق مرگ ازان واجب شدتا آن همه جان نثار روی تو کنند
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذابیت تو، بسیاری از مردم آمادهاند تا جان خود را فدای تو کنند و همین امر باعث شده که مرگ به یک ضرورت تبدیل شود.