شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از لطف و مهربانیSomeone صحبت می‌کند که او را به آرامی نشاند ولی بعد از اینکه مست شد، او را از خود راند. هنگام رفتن، شاعر احساس خشم می‌کند اما در عین حال متوجه می‌شود که او دوباره خوانده است و این موضوع او را به فکر فرو می‌برد. در واقع، هنرمندانه به رفتار متناقض و پیچیدهٔ احساسات انسانی اشاره می‌کند.
دوش از سر لطفی بنشاندست مراچون مست شد از پیش براندست مرا
هوش مصنوعی: دیروز با محبت من را نشاند، اما وقتی مست شد، دوباره من را از نزد خود دور کرد.
چون میرفتم به خشم پس بازم خوانداین کار نگر که باز خواندست مرا
هوش مصنوعی: وقتی که عصبانی میشدم و میرفتم، او دوباره صدایم زد و گفت که به من توجه کن، چون هنوز هم به من اهمیت میدهد.