شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: شاعر از دیدن زیباییهای محبوبش صحبت میکند که به او نزدیک شده و او را مجذوب کرده است. با وجود این جذابیت، عقلش به او هشدار میدهد که این عشق ممکن است خطرناک و بیفایده باشد، ولی او همچنان در پی آن زیبایی است.
دوش آمد و بنشست به صد زیباییبرخاست ز زلفش این دلِ سودایی
هوش مصنوعی: دیشب کسی با زیباييهاي فراوان وارد شد و از موي او دلم پر از شوق و آرزو شد.
میپیمودم زلفش و عقلم میگفتسودای سیاه است چه میپیمایی
هوش مصنوعی: من در زلف او غرق شده بودم و عقلام میگفت که این عشق به دردسر میانجامد، اما من همچنان در این راه پیش میرفتم.