تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۶

تا در سر زلفت خم و چین افکندیبر ماه نقاب عنبرین افکندی
با تو سخنی ز زلف تو میگفتمدر خشم شدی و بر زمین افکندی