شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: شاعر در این چند بیت به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که دل او در این زلف افروز است. او مانند شمعی است که بدون سوزانیدن خاموشی نمی‌گیرد. همچنین از تاریکی و خطراتی که ممکن است اطراف معشوق وجود داشته باشد، نگران است و از اینکه روزی به مشکلاتی بربخورد، ابراز خوف می‌کند.
دل در سر زلف چون توحسن افروزیچون شمع دمی نمیزید بی سوزی
هوش مصنوعی: دل در درازای زلفی چون تو شعلهور است، مانند شمع که هیچ وقت نمیسوزد و خاموش نمیشود.
برکش سر زلفت که بلایی است سیاهترسم که به گرد تو درآید روزی
هوش مصنوعی: موهای سیاهت را بلند کن، زیرا ممکن است که روزی به دور تو حلقه بزند و تو را دچار دردسر کند.