تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵۹

مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شودبس پرده نشین که زود گمراه شود
ور چاهِ زنخدانت ببیند بیژندانم که بدان رسن فراچاه شود