تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۶۰

چون چشمِ تو تیرِ غمزه محکم انداختهر لحظه هزار صید بر هم انداخت
چون زلف تو سر بستگی آغاز نهادسرگشتگیی در همه عالم انداخت