تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴

هر دم به حیل زخمِ دگر سانم زنوز نرگسِ مست تیرِ مژگانم زن
تیرِ مژه چون کشیدهای در رویمدل خود بردی بیا و بر جانم زن