تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۴

گر عفو کنی به لطف جرمی که مراستآسان ز سرِ وجود برخواهم خاست
با قدّ تو راست است هر چیز که هستبا ابرویت هیچ نمیآید راست