شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنجی که در عشق تجربه کرده صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که با دل شکسته‌اش در عشق سرگشته است و وقتی از حجاب غم بیرون می‌آید، نمی‌داند چگونه ادامه دهد. او به این نکته اشاره می‌کند که حتی تلاش کرده نفسش را به عشق بدهد، اما حالا دلش رفته و هیچ چیزی برای او نمانده است.
در عشق تو من با دل پرخون چکنمچون افتادم ز پرده بیرون چکنم
هوش مصنوعی: من در عشق تو با دلی آکنده از درد و غم زندگی میکنم و حالا که رازهایم را فاش کردهام، نمیدانم چه کنم.
گفتم نفسی برآرم از دل با تودل رفت و نفس نماند اکنون چکنم
هوش مصنوعی: گفتم زمانی به خاطر تو آهی از دل بکشم، اما دل من از تو دور شد و دیگر نفس ندارم. حالا چه کار باید بکنم؟